Wybierz lekarza, dogodny termin i ciesz się opieką medyczną bez kolejek!
Nie wszystkie obszary nosa, gardła i krtani można dokładnie ocenić przy użyciu zwykłej lampy i lusterka. Endoskopia laryngologiczna wykorzystuje cienki przyrząd optyczny, który przekazuje obraz badanego miejsca w powiększeniu i w czasie rzeczywistym.
Badanie uzupełnia konsultację laryngologiczną. Pomaga lekarzowi znaleźć możliwą przyczynę przewlekłej chrypki, niedrożności nosa, trudności w połykaniu, uczucia przeszkody w gardle, nawracających krwawień z nosa i innych dolegliwości dotyczących górnych dróg oddechowych.
Zakres badania jest dobierany indywidualnie. W zależności od objawów lekarz może ocenić jamy nosa, ujścia zatok, nosogardło, gardło, okolice wejścia do krtani oraz ruchomość fałdów głosowych.
Endoskop pozwala obejrzeć w powiększeniu miejsca, które są niewidoczne albo słabo widoczne podczas podstawowego badania laryngologicznego.
Lekarz może obserwować struktury krtani podczas oddychania, mówienia i połykania, a także ocenić ruchomość fałdów głosowych.
Obraz jest widoczny w czasie rzeczywistym, dlatego lekarz może od razu omówić najważniejsze spostrzeżenia i zaplanować dalsze postępowanie.
Endoskopia jest częścią oceny laryngologicznej. Obraz badania interpretuje lekarz w połączeniu z objawami, wywiadem i pozostałymi elementami konsultacji.
Lekarz może rozszerzyć konsultację o badanie endoskopowe, kiedy standardowe oglądanie nie pozwala wystarczająco dokładnie ocenić przyczyny dolegliwości albo konieczne jest obejrzenie głębiej położonych struktur.
Nagła duszność, głośny świst podczas oddychania, szybko narastający obrzęk gardła, niemożność przełknięcia śliny, obfite krwawienie albo podejrzenie utknięcia ciała obcego wymagają pilnej pomocy medycznej. W takiej sytuacji nie należy czekać na planową wizytę.
Endoskop przekazuje powiększony obraz struktur znajdujących się na drodze badania. Lekarz może ocenić wygląd błony śluzowej, drożność przewodów nosowych, obecność obrzęku, zalegającej wydzieliny, polipów, zmian zapalnych, nieprawidłowych zwężeń albo innych zmian wymagających dalszej diagnostyki.
Podczas oceny gardła i krtani można obejrzeć między innymi nasadę języka, okolice nagłośni, wejście do krtani oraz fałdy głosowe. Lekarz może poprosić pacjenta o wypowiedzenie określonego dźwięku, spokojne oddychanie albo przełknięcie śliny. Pozwala to obserwować ruch badanych struktur, a nie tylko ich wygląd w spoczynku.
Jeżeli zostanie zauważona zmiana wymagająca dokładniejszej diagnostyki, lekarz omawia kolejne kroki. Sam obraz endoskopowy nie zawsze pozwala ustalić ostateczne rozpoznanie i może wymagać uzupełnienia o badania obrazowe, ocenę głosu, badania słuchu, pobranie materiału albo konsultację w wyspecjalizowanym ośrodku.
Endoskopia pozwala obejrzeć trudno dostępne struktury bez nacięć i obserwować ich pracę w czasie rzeczywistym.
Lekarz pyta o objawy, czas ich trwania, stosowane leczenie i wcześniejsze wyniki. Następnie wykonuje podstawowe badanie laryngologiczne i ustala, które obszary wymagają dokładniejszej oceny.
Pacjent siedzi w wygodnej, wyprostowanej pozycji. Lekarz ostrożnie wprowadza cienki endoskop do badanego obszaru, najczęściej przez bardziej drożny przewód nosowy. Jeżeli jest to potrzebne i zgodne z procedurą placówki, może wcześniej zastosować preparat zmniejszający obrzęk błony śluzowej lub miejscowo znieczulający.
Podczas badania lekarz ogląda wybrane struktury i może poprosić o oddychanie przez nos, wypowiedzenie dźwięku albo przełknięcie śliny. Po zakończeniu omawia obraz oraz zalecane dalsze postępowanie.
Samo oglądanie trwa zazwyczaj kilka minut. Badanie może powodować przejściowe łzawienie, kichanie, uczucie ucisku albo odruch przełykania, ale większość pacjentów dobrze je toleruje. Endoskopia nie wymaga nacięcia ani stosowania promieniowania.
Endoskopia laryngologiczna zazwyczaj nie wymaga specjalnego przygotowania. Jeżeli podczas rejestracji otrzymasz indywidualne zalecenia, zastosuj się do nich.
Jeżeli lekarz zastosuje preparat znieczulający gardło, przez czas wskazany przez personel nie należy jeść ani pić. Trzeba poczekać, aż czucie i prawidłowy odruch połykania całkowicie powrócą.
Badanie wykonywane bez znieczulenia miejscowego zwykle nie wymaga ograniczenia codziennej aktywności. O wszystkich zaleceniach po badaniu poinformuje lekarz.
z konsultacją laryngologiczną
Endoskopia rozszerza standardową konsultację o możliwość dokładnego obejrzenia miejsc, które trudno ocenić przy użyciu podstawowych narzędzi. Lekarz analizuje obraz razem z objawami i pozostałymi elementami badania, a następnie omawia wynik i proponuje dalsze postępowanie.
Jeżeli dokucza Ci przewlekła chrypka, niedrożność nosa, uczucie przeszkody w gardle albo inne nawracające dolegliwości laryngologiczne, skontaktuj się z rejestracją i umów konsultację.
To badanie, podczas którego laryngolog ogląda wybrane obszary nosa, nosogardła, gardła i krtani za pomocą cienkiego przyrządu optycznego. Obraz jest widoczny w powiększeniu i w czasie rzeczywistym.
Nie. Endoskopia laryngologiczna służy do oceny górnych dróg oddechowych i struktur laryngologicznych. Nie jest gastroskopią ani kolonoskopią i nie służy do badania żołądka lub jelit.
Badanie zazwyczaj nie jest bolesne, ale może być nieprzyjemne. Może wystąpić uczucie ucisku w nosie, łzawienie, kichanie, potrzeba przełknięcia śliny albo krótkotrwały odruch kaszlowy. Lekarz prowadzi endoskop delikatnie i informuje pacjenta o kolejnych etapach.
Samo oglądanie trwa zazwyczaj kilka minut. Cała wizyta jest dłuższa, ponieważ obejmuje wywiad, podstawowe badanie laryngologiczne, endoskopię oraz omówienie wyniku.
Zwykle nie ma takiej potrzeby. Jeżeli z powodów medycznych lub organizacyjnych L4MED zaleci inne przygotowanie, informację otrzymasz podczas rejestracji. Po zastosowaniu znieczulenia gardła trzeba wstrzymać się z jedzeniem i piciem do czasu powrotu prawidłowego czucia i połykania.
Wiele osób dobrze toleruje badanie bez znieczulenia. Jeżeli lekarz uzna to za potrzebne, może zastosować miejscowy preparat znieczulający albo zmniejszający obrzęk błony śluzowej nosa. Decyzja zależy od zakresu badania i sytuacji pacjenta.
Jest to powszechnie stosowane, małoinwazyjne badanie diagnostyczne, które nie wykorzystuje promieniowania. Przejściowo mogą wystąpić łzawienie, kichanie, dyskomfort w nosie lub gardle. Niewielkie krwawienie z nosa zdarza się rzadko, a reakcje na preparaty miejscowe są bardzo rzadkie.
Lekarz może ocenić między innymi obrzęk i stan błony śluzowej, drożność nosa, zalegającą wydzielinę, polipy, zmiany zapalne, nieprawidłowe zwężenia oraz wygląd i ruchomość struktur krtani. Jeśli zauważy zmianę wymagającą dalszej diagnostyki, zaleci odpowiednie postępowanie.
Po typowym badaniu bez leków uspokajających można zwykle wrócić do codziennych zajęć i prowadzić samochód. Jeżeli zastosowano preparat miejscowy, należy przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących jedzenia i picia do czasu ustąpienia znieczulenia.
Badanie endoskopowe może być stosowane również u dzieci, między innymi przy podejrzeniu przerostu migdałka gardłowego lub problemach z oddychaniem przez nos. O możliwości i zakresie badania u konkretnego dziecka decyduje laryngolog. Dostępność badania dla poszczególnych grup wiekowych należy potwierdzić podczas rejestracji.
Tak, chyba że lekarz wcześniej zalecił inaczej. Nie odstawiaj samodzielnie leków przeciwkrzepliwych ani innych stale stosowanych preparatów. Poinformuj lekarza o wszystkich lekach, chorobach przewlekłych i alergiach.
Niewielki, szybko ustępujący dyskomfort nie powinien niepokoić. Skontaktuj się z placówką lub skorzystaj z pilnej pomocy medycznej, jeśli pojawi się nasilone albo nieustępujące krwawienie, narastająca duszność, obrzęk, silny ból lub objawy reakcji alergicznej.