Menu

Umów wizytę

Wybierz lekarza, dogodny termin i ciesz się opieką medyczną bez kolejek!

EMG pojedynczego włókna – sfEMG

Zaawansowane badanie złącza nerwowo-mięśniowego stosowane przede wszystkim w diagnostyce miastenii i zespołów miastenicznych. Badanie sfEMG pozwala wykrywać nawet subtelne zaburzenia transmisji między nerwem a mięśniem również wtedy, gdy standardowa próba miasteniczna nie wykazała nieprawidłowości.

Precyzyjna diagnostyka złącza nerwowo-mięśniowego

EMG pojedynczego włókna, czyli sfEMG (single fiber EMG), jest jedną z najbardziej czułych metod oceny funkcjonowania złącza nerwowo-mięśniowego.

Podczas badania analizowana jest zmienność czasu przewodzenia impulsu pomiędzy nerwem a pojedynczymi włóknami mięśniowymi, określana jako jitter. Zwiększony jitter może wskazywać na zaburzenia transmisji nerwowo-mięśniowej.

Badanie jest wykorzystywane przede wszystkim w diagnostyce miastenii oraz innych zespołów miastenicznych. Może stanowić szczególnie cenne uzupełnienie diagnostyki, gdy objawy kliniczne nadal sugerują zaburzenie złącza nerwowo-mięśniowego, mimo prawidłowego wyniku standardowej próby miastenicznej.

Kiedy warto wykonać sfEMG?

Badanie może zostać zalecone między innymi:

  • przy podejrzeniu miastenii
  • przy podejrzeniu innych zaburzeń transmisji nerwowo-mięśniowej
  • gdy objawy kliniczne sugerują miastenię, ale próba miasteniczna nie wykazała nieprawidłowości
  • w diagnostyce niejasnego, zmiennego osłabienia mięśni
  • jako uzupełnienie wcześniejszych badań neurofizjologicznych

O zasadności wykonania sfEMG oraz wyborze badanego mięśnia decyduje problem diagnostyczny i obraz kliniczny pacjenta.

Dlaczego sfEMG może wykryć więcej?

Standardowa próba miasteniczna ocenia odpowiedź mięśnia na serię powtarzanych bodźców elektrycznych. sfEMG analizuje transmisję nerwowo-mięśniową znacznie dokładniej, na poziomie pojedynczych włókien mięśniowych.

Dzięki temu metoda charakteryzuje się bardzo wysoką czułością w wykrywaniu zaburzeń transmisji nerwowo-mięśniowej. W zależności od postaci choroby, badanego mięśnia i zastosowanej metody czułość może sięgać około 95%.

 

Prawidłowy lub nieprawidłowy wynik zawsze należy interpretować razem z objawami, badaniem neurologicznym i pozostałymi wynikami diagnostycznymi.

Jak przebiega badanie sfEMG?

1. Ustalamy miejsce i sposób badania

Przed rozpoczęciem badania omawiane są objawy, wcześniejsze wyniki oraz przyjmowane leki.

Lekarz wybiera mięsień najbardziej odpowiedni do oceny.Badanie może być wykonywane między innymi w obrębie mięśnia czołowego lub mięśni przedramienia.

2. Rejestrujemy aktywność pojedynczych włókien mięśniowych

Do badanego mięśnia wprowadzana jest cienka elektroda igłowa, która rejestruje jego aktywność elektryczną.

Pomiar może być wykonywany podczas niewielkiego, kontrolowanego skurczu mięśnia wykonywanego przez pacjenta albo przy zastosowaniu stymulacji elektrycznej, podobnej do tej wykorzystywanej podczas innych badań EMG.

3. Analizujemy transmisję nerwowo-mięśniową

Analizowana jest zmienność czasu pojawiania się kolejnych potencjałów, czyli tzw. jitter.

Uzyskany zapis pozwala ocenić, czy transmisja impulsu pomiędzy nerwem a mięśniem przebiega prawidłowo.

Na wizytę zarezerwowane jest obecnie około 60 minut.

Jak przygotować się do badania EMG?

Przygotowanie jest zbliżone do przygotowania do próby miastenicznej.
Przed badaniem:

  • nie nakładaj kremów, balsamów, olejków ani tłustych kosmetyków na miejsca, które mogą być badane
  • jeżeli badanie będzie wykonywane w obrębie twarzy, nie nakładaj makijażu ani innych kosmetyków na skórę twarzy
  • załóż wygodne ubranie umożliwiające łatwe odsłonięcie badanego miejsca
  • zabierz wcześniejsze wyniki badań neurologicznych i neurofizjologicznych, jeśli je posiadasz
  • poinformuj osobę wykonującą badanie o wszystkich przyjmowanych lekach oraz o lekach wpływających na krzepnięcie krwi

Leki stosowane w miastenii

Jeżeli przyjmujesz leki wpływające na transmisję nerwowo-mięśniową, w tym inhibitory acetylocholinoesterazy, sposób ich przyjęcia przed badaniem należy potwierdzić podczas rejestracji.

W L4MED przy próbie miastenicznej stosowana jest zasada, że ostatnią dawkę takich leków przyjmuje się nie później niż 6 godzin przed badaniem.

Nie odstawiaj samodzielnie leków ani nie zmieniaj dawkowania bez wcześniejszego ustalenia tego z lekarzem lub rejestracją.

Ważne - toksyna botulinowa

Badanie sfEMG powinno być wykonywane po zachowaniu co najmniej 12 miesięcy odstępu od ostatniego zastosowania toksyny botulinowej. Dotyczy to również zabiegów wykonywanych w celach estetycznych.

Koniecznie poinformuj lekarza o wcześniejszym zastosowaniu toksyny botulinowej, ponieważ może ona wpływać na wynik badania.

sfEMG

Zaawansowana diagnostyka złącza nerwowo-mięśniowego

500 zł
Rezerwowany czas badania: około 60 minut

Najczęściej zadawane pytania:

Standardowe EMG ocenia aktywność elektryczną mięśnia i pomaga rozpoznawać między innymi uszkodzenia nerwów lub mięśni. sfEMG koncentruje się na bardzo precyzyjnej ocenie transmisji impulsu pomiędzy nerwem a mięśniem.

Nie. Są to różne metody oceny złącza nerwowo-mięśniowego. sfEMG jest metodą bardziej czułą i może stanowić uzupełnienie diagnostyki, gdy standardowa próba miasteniczna nie wykazała nieprawidłowości, ale nadal istnieje podejrzenie choroby.

Nie zawsze. Czułość poszczególnych metod zależy między innymi od postaci choroby i badanego mięśnia. Przy utrzymującym się podejrzeniu lekarz może zalecić wykonanie bardziej czułego badania sfEMG.

Badanie wymaga wprowadzenia cienkiej elektrody igłowej do mięśnia, dlatego może powodować krótkotrwały dyskomfort podobny do innych badań EMG. Jeżeli stosowana jest stymulacja elektryczna, pacjent odczuwa również krótkie impulsy elektryczne.

Na badanie w L4MED rezerwujemy obecnie około 60 minut. Rzeczywisty czas może zależeć od zakresu badania i uzyskiwanego zapisu.

Standardowo nie ma potrzeby pozostawania na czczo, o ile podczas rejestracji nie przekazano innych zaleceń.

Toksyna botulinowa wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową i może zmieniać parametry oceniane podczas sfEMG. W L4MED wymagamy co najmniej 12 miesięcy odstępu od jej zastosowania, również jeśli była podawana w celach estetycznych.

Zazwyczaj tak. Podobnie jak po innych badaniach EMG z użyciem elektrody igłowej, w miejscu wkłucia może przejściowo wystąpić niewielka tkliwość lub siniak.